ฉันไม่เคยรู้สึกเจ็บปวดจากการบอกลา
หรือเรื่องอะไรทำนองนั้นนะ...
อาจเป็นเพราะฉันไม่ค่อยผูกพันกับใครมากๆ
เวลาจากกันก็เลยกลายเป็นแค่ความรู้สึกเฉยเมย
...เหมือนแค่ขาดอะไรไปเท่านั้นเอง
..........................................
แต่กับเค้า...
ที่ฉันเฝ้าบอกตัวเองว่าเกลียดแสนเกลียด
และจะไม่มีวันญาติดีด้วยเด็ดขาด
เวลาที่เค้าจะจากไป...
...ฉันกลับรู้สึกเจ็บปวดอย่างบอกไม่ถูกเลย
ทำไมกันนะ
..........................................
อาจเป็นเพราะ ฉันจะไม่ได้เห็นใบหน้าที่ทำให้ฉัน...
รู้สึกเคียดแค้นมาหลายปี....
และจะไม่ได้ทำหน้าบึ้งตึง ตาขวางใส่เค้าให้เจ็บปวดเล่นๆ อีกแล้ว
มันก็คงแค่เหงา
ถ้าไม่มีเค้าอยู่ระรานด้วยคำพูด สายตา และการกระทำ
...แต่ความเจ็บปวดที่ไม่ได้อยู่ใกล้ๆ
มันอาจเกิดขึ้น เพราะฉันรู้สึกผูกพันกันเค้าไปซะแล้วก็เป็นได้
ก็อย่างว่า...ความผูกพันมันมีหลายแบบนี่นะ

เอาหละ...
จนถึงตอนนี้ ฉันก็คงไม่มีหน้าจะไปบอกคำว่า "ลาก่อน" กับเค้า
เพราะดันไปทำเรื่องไม่ดีเอาไว้ตั้งเยอะแน่ะ
แต่ฉันก็คงโกรธตัวเอง
ที่ไม่พูดคำว่า "ลา" กับนาย
..........................................
ถึงแม้จะไม่ได้ยิน
ก็ช่างเถอะ...
แต่ยังไงก็...
"ลาก่อน... ไว้เจอกันใหม่แล้วกันนะ"
^O^ ฉันจะ...คิดถึงนาย
คงคิดถึงมากเลยหละ...
ก็นาย...เป็นศัตรูคนสำคัญของฉันนี่นา

















